วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี, 2551

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษา 1) ระดับปัจจัยการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษา 2) ระดับกระบวนการพัฒนาการประกันคุณภาพการศึกษา 3) ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยการบริหารของ ผู้บริหารสถานศึกษาและกระบวนการพัฒนาการประกันคุณภาพการศึกษาภายใน และ 4) ปัจจัยการบริหารของ ผู้บริหารสถานศึกษาที่เอื้อต่อกระบวนการพัฒนาการประกันคุณภาพการศึกษา กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหาร สถานศึกษา ครูผู้สอน และประธานคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน รวมจำนวน 581 คน เครื่องมือ ในการรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถาม จำนวน 1 ชุด สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบ เพิ่มตัวแปรเป็นลำดับขั้น ๆ ผลการวิจัยพบว่า 1. ปัจจัยการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษา โดยรวมอยู่ในระดับมาก เรียงลำดับได้ดังนี้ ด้านภาวะผู้นำรองลงมา ได้แก่ ด้านการควบคุมงานด้านการกำหนดเป้าหมาย ด้านแรงจูงใจ ด้านการตัดสินใจ ด้านการปฏิสัมพันธ์และอิทธิพลด้านการติดต่อสื่อสาร และด้านมาตรฐานการปฏิบัติงานและการฝึกอบรม 2. กระบวนการพัฒนาการประกันคุณภาพการศึกษาภายในโรงเรียนที่ได้รับการรับรองจาก การประเมินคุณภาพภายนอกรอบที่สอง ภาพรวมอยู่ในระดับมาก เรียงลำดับรายด้านได้ดังนี้ ด้านการตรวจสอบ และทบทวนคุณภาพการศึกษา รองลงมา ได้แก่ ด้านการจัดทำแผนพัฒนาสถานศึกษาที่มุ่งเน้น คุณภาพการศึกษา ด้านการประเมินคุณภาพการศึกษาตามมาตรฐานที่กำหนด ด้านการพัฒนาคุณภาพ การศึกษาอย่างต่อเนื่อง ด้านการกำหนดมาตรฐานการศึกษาของสถานศึกษา ด้านการรายงานคุณภาพ การศึกษาประจำปี ด้านการจัดระบบบริหารและสารสนเทศ และด้านการดำเนินงานตามแผนพัฒนา สถานศึกษา 3. ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษาและกระบวนการพัฒนา การประกันคุณภาพการศึกษาภายในมีความสัมพันธ์กันในทางบวก 4. ปัจจัยการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษาที่เอื้อต่อกระบวนการพัฒนาการประกัน คุณภาพการศึกษาภายในโรงเรียน โดยภาพรวมมี 5 ด้าน ได้แก่ ด้านการติดต่อสื่อสาร ด้านการกำหนด เป้าหมาย ด้านภาวะผู้นำด้านการควบคุมงาน และด้านการตัดสินใจ