วิทยานิพนธ์ (บธ.ม.)--มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี, 2554

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการบริหารการจัดเก็บรายได้ 2) ศึกษาระดับประสิทธิผลการจัดเก็บรายได้ และ 3) ศึกษาการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลในการจัดเก็บรายได้ของพื้นที่ในสังกัดสำนักงานสรรพสามิตภาคที่ 7 กลุ่มตัวอย่างคือข้าราชการ พนักงานราชการ
และลูกจ้าง ที่ปฏิบัติงานประจำสำนักงานสรรพสามิตพื้นที่ในสังกัดสำนักงานสรรพสามิตภาคที่ 7 จำนวน 208 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าร้อยละค่าเฉลี่ยค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์ การถดถอยอย่างง่าย
ผลการวิจัยพบว่า
1. การบริหารการจัดเก็บรายได้ในภาพรวมการปฏิบัติอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้านมีการปฏิบัติในระดับมากทุกด้าน คือ ด้านการนำองค์กรมีระดับการปฏิบัติมากเป็นลำดับแรกรองลงมาคือด้านการวางแผนและด้านการจัดองค์กรมีระดับการปฏิบัติมากเท่ากัน สุดท้ายคือด้านการ
ควบคุม ตามลำดับ
2. ประสิทธิผลการจัดเก็บรายได้ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้านมีประสิทธิผลระดับมากทุกด้าน คือ ด้านคุณภาพการให้บริการมีประสิทธิผลมากเป็นลำดับแรกรองลงมาคือด้านความสามารถในการจัดเก็บรายได้และด้านความสามารถในการปราบปรามผู้กระทำผิดกฎหมายสรรพสามิต ตามลำดับ
3. การบริหารการจัดเก็บรายได้ส่งผลต่อประสิทธิผลในการจัดเก็บรายได้ของพื้นที่ในสังกัดสำนักงานสรรพสามิตภาคที่ 7 โดยสามารถพยากรณ์ได้ร้อยละ 64.90
ข้อค้นพบจากการวิจัยครั้งนี้ คือ การให้บริการมีคุณภาพ เป็นเพราะเจ้าหน้าที่มีความตั้งใจ เต็มใจ มีจิตสำนึกในการให้บริการ มีความยุติธรรมไม่เลือกปฏิบัติ เป็นวัฒนธรรมองค์กรที่ดีควรสืบทอดและถือปฏิบัติต่อไป ในขณะเดียวกันบุคลากรมีความรู้สึกว่าตนเองไม่ได้รับความเป็นธรรมในการ
พิจารณาเลื่อนขั้นเงินเดือน หรือไม่ได้รับสวัสดิการที่เหมาะสม ผู้บริหารควรวางหลักเกณฑ์ การพิจารณาเลื่อนขั้นเงินเดือนและการแต่งตั้งโยกย้ายตำแหน่งให้มีความยุติธรรมยิ่งขึ้น